05 Haziran 2020


Koparma farklı çiçekleri. Kalsın renkleriyle, kokularıyla...’’



Mustafa YAZAR

A- A+

 

Yaşar Kemalin bu güzel sözü, kendinden olmayanı yok sayan, insanları kutuplaştıran, ayrıştıran kişiler için bir öğüt niteliği taşımasını temenni ederim.

 

Ülkemizin geçirdiği bu sancılı süreçte yeni doğacak fikir ve düşüncelerin toplumun her kesimini kapsaması, hem doğacak olan yeni düşüncenin büyümesini sağlayacağı hem de her kesimden destek alacağı inancındayım.

 

Yakın zamanda gördüğümüz siyasetteki kutuplaştırma, ayrıştırma, insanlar arasında nefret söylemlerinin artmasına sebep olmuş, farklı düşünceye sahip insanlar, tartışabilmek bir yana, neredeyse birbirlerine tahammül edemeyecek seviyeye gelmişlerdir. Bunun en büyük sebeplerinden biri kullanılan dil ve bu dilin üslubudur. Bu kullanılan dil bir kesim üzerinde korku yaratırken, başka bir kesime de cahil cesareti verebiliyor.

 

Bizi “BİZ” yapan değerlerimiz; birbirimize olan saygı, sevgi ve bağlılığımızdır. Siyasetin kutuplaşmasını bir yana bırakıp aksine sivil düşünce ile hak/hukuk/adalette birleşmeliyiz. Siyaset değişebilir ama toplumsal doğrular değişmez. Bu sebeple parti kimliklerimizden sıyrılıp, mutlak doğrularda, adil bir yapı ile karar vermemiz gerekir.

 

-Peki bunu nasıl yapabiliriz?

 

Öncelikle birbirimiz ile barışmalıyız, sonra iletişime geçmeliyiz. Ayrışmayı önleyecek, insanları farklı kategorilere koymadan, bizleri bir araya getirecek, farklı düşünceleri içinde barındıran, çözüm odaklı zeminler gereklidir. Bunu da ancak sivil bir zeminde yapabiliriz.

 

-Nedir bu sivil zemin, nerdedir?

 

Parti kimliklerimizden, otoriteden sıyrılıp düşüncelerimizi ortak platformda söyleyebildiğimiz her yerdir. Partizan olmamaktır. Benle aynı partide olsa bile yanlışa yanlış demektir. Farklı partidekilerin de doğrusuna doğru demektir. 

 

Parti kimliklerinin aramıza sınır koymasına izin vermemeliyiz.

 

Birbirimize ihtiyacımız olduğu bu günlerde, bizi biz yapan farklı düşünce ve görüşler ile aynı ortamda buluşup, “BERABER” daha ileriye gidebilmek dileği ile yazımı Yaşar Kemal’in sözünü tamamlayarak bitirmek istiyorum.

 

"Bir bahçede hep aynı çiçekten olursa o bahçe güzel olmaz. Sen ben o varız diye güzel bu bahçe. Koparma farklı çiçekleri kalsın renkleriyle kokularıyla."

 

 

Yorumlar (0)



Bu makaleye ait yorum bulunmamaktadır